We have previously written here and here about the magnificent Technic MOCs built by Nico71. We said then, that there will be more to come, and so it happened - today we bring you Nico himself:

Klocki - Bonjour, Nico. Let’s start with a short presentation of yourself - where do you come from, what is your daily occupation, and how did you come across the Lego bricks?

Nico71 - I am 19 and a first year student in mechanical and production engeenering. I am a French AFOL and come from Haute Savoie. My Lego adventure started in 1995 when I got my first Lego box: the Supercar 8880. It was a revelation and during the next 6 years, I bought all the super sets (one set a year). In January 2007, after my Dark Age, I bought the 8436. So, my Lego adventure started again, but this time it is definitely with the studless parts !

- How long is it since you started to publish your MOCs at Brickshelf? I think I’ve seen some of them pretty long ago, but it is only recently that I’ve noticed really huge amount of your new MOCs. I must say I admire the way you blend the speed of building with the quality. I am called a fast builder, but I think I could learn from you a lot

- I started to publish my MOCs on Brickshelf in August 2007. As a consequence, 30 or 40 one set MOCs built from 8436 are not in my gallery (and unfortunately, I didn’t take any photo). My BS gallery includes all my work since August 2007. I dont’ think I am a fast builder. Actually, I have the time to build my MOCs. Most of them are built in approximately 10 hours. I usually create one MOC a week.

- Your MOCs are quite complex, very functional and very realistic. Do you have some special knowledge on machines, some kind of engeenering education perhaps?

- Thanks a lot ! I haven’t special knowledge on machines but before building a MOC, I try to gather information on the machine (via Liebherr’s website, forums…) I want to reproduce. For instance, it helps me to get the right proportions for my MOC.

- I like the variety of your MOCs - you are excellent at construction machines, such as excavators or loaders, but at the same time you’re just as good with diverse trucks and supercars. Do you have some favourite type of machines to build? Or is there some kind of machines that you’ve never built before and you’re going to build?

- As you noticed, what I prefer are construction machines such as mining or earthmoving equipment. I also love trucks and supercars. But it is very tough to create a supercar, especially the design.
You ask a good question: what am I going to do when I will have reproduced all the existing construction machines ? I think I will create many supercars or special machines. Trial Truck is also something I like. In fact, it is quick to build a Trial Truck in 1:10 scale, just for fun. Besides, I love to create one set MOCs because I know that it can be rebuilt very easily by the other AFOLs. It is very motivating for me to give some inspiration to AFOLs.

- Is there one MOC you are particularly proud of? And what about your future plans, do you have some longer list of MOCs to build? What are you building at the moment?

- I am very proud of my crawler loader using only parts of bulldozer 8275, because many people have rebuilt it and contacted me to send photos. It’s a success for me because I think I have given something very interesting to the community. I am also proud of my wheel loader and my crawler excavator. I think it is the two best MOCs I created. Before, I couldn’t achieve these 2 projects, because I hadn’t enough parts. Today, with my collection I can build everything I want. The list of MOCs I want to build is still very big! It not so difficult to find ideas. But these ideas have to be interesting for me. For example, I don’t plan to build a new crawler excavator because I am satisfied with the one I did. At the moment, I’m building a special machine: a Xerion Cougar for a contest at setechnic.com. My next project is a big Trial Truck 6×6 using the wheels of supercar 8880.

- I admire it when the people publish instructions for their MOCs, it’s a great way of doing something nice to the society. Many of your MOCs have instructions attached, and some even come with LDR files. Do you often design your MOCs using 3D models, or do you just do it for the instructions? Do you get much feedback from people who use these instructions to re-build your creations?

- No! MLCad is very boring, and I only use it to create instructions. But for the small instructions such as my little wheel loader it is not very hard. On the contrary, for a big instruction like my crawler loader it is very hard and boring. It takes 50 hours of work on the software, whereas I “only” need 10 hours to build it with bricks. Therefore, I decided to do instructions with MLCad only for the small MOCs. For the big MOCs, I only take photos. For my crawler loader, I got many feedback from people who rebuilt it, and I am very happy because it is very rewarding for me. I’m very glad when I enrich the community !

- There is a special thing about your MOCs that I especially like, that is a modern building technique. They are built in a very smart way, so that they resemble the way that the official Lego Technic sets are built nowadays, with lots of liftarms used in many ways, with emphasis on nice colors and silhouette, and using only parts that are necessary. I think many of your creations, like this wheel loader or that excavator could easily rival the official sets. This is a rare level of building skill, how did you achieve it, and have you been contacted by the Lego perhaps? I think they would surely notice your skills, as they are very close to those of their designers.

- I don’t really know. When I plan a MOC I have some pictures of the real machine and I try to create the same thing. I pay very much attention to the design, the colors and the homogenity of the design. But I am sure that if I build a MOC with fullstud parts, it will be very ugly because I am not used to build with that kind of parts. I have never been contacted by the Lego Company. If it should happen, I don’t know if I would be willing to work for the firm. Actually, Lego is a passion and not a work for me. And I don’t want you to pay to get my creation ! ^^

- Tell me, how much attention do you pay to other people’s MOCs? Do you browse Brickshelf regularly, do you seek for an inspiration or ideas in the work of other AFOLs, or do you prefer to stay independent? Are there any builders that have influenced the way you build, or shown you some new directions of building?

- I check Brickshelf every day. It is a very big bank of ideas and a great inspiration. The community work is on Brickshelf and that is the reason why I upload my work on it. Many builders influence me: Erik Leppen, Zoli, you (Sariel) and many others. The 8436 and the 8275 also have influence on me. The 8436 because I was building MOCs only with it for 6 months (I learned how to build in studless). And the 8275 because this set changed my vision of the studless design (especially combination of liftarms and tiles). My crawler loader had the same design as the bulldozer 8275. In fact it’s the first MOC I created with the parts of the dozer. So, I think that my inspiration is 50% from to official Lego sets and 50% from the other AFOLs.

- What is your favourite Technic set of all times? Is it the 8275 Bulldozer, praised for its PF elements, or perhaps something different?

- The bulldozer influenced me and I love to create one set MOCs with the bulldozer (my crawler loader or pipelayer). The 8275 offers a lot of possibilities. But it had only treads, so it is not possible to create very different one set MOCs out of 8275. I have a preference for the pneumatic system than the electric system. So I think my favorite Technic set is the wheel loader 8459, this model is beautiful and very functional. But the PF system is a great technological breakthrough.

- Is there some Technic part that does not exist today, but you would particularly like to see it in the upcoming sets? Something that would make building easier for you, or perhaps allow you to create some special kind of MOC?

- Yes, I would like very tall pneumatic cylinders (about 15 slots) ! :). I would like also a compressor box with an axle in enter and a pneumatic end at the issue. It were much more convenient than the system with mini pneumatic cylinder.

- I know that you’re running a blog with your MOCs. What’s the reason behind it, do you find it a comfortable way to present your creations? Can we expect an English version some day, perhaps?

- The blog is very pratical to present my creations, before uplaoding them on Brickshelf. Thanks to the blog I can give a description and a presentation that people can read. I also think that blogs are a good platform to show MOCs. It’s a collection of all my best work. My English is very bad so I don’t think that there will be a English version, sorry!

- Tell us something about the AFOLs society in France. Is it a popular hobby, does it have a long tradition in your country? How well are the French AFOLs organised, and what place in the Internet is the best one to meet them and see their creations?

- I have never met other AFOLs in a AFOL day. But I think that Lego is a popular hobby: when I say that I play with Lego, people smile, and then they understand that we can create many interesting things with Lego bricks. Freelug is the biggest French AFOL association and it organizes several meetings. Internet is a very big place for my hobby because it is a practical way to show MOCs and see others MOCs.

- You have built several Trial Truck, does it mean that there is an active Truck Trial society in France, or do you just build them for yourself? If there are regular TrTr races in Frances, what rules do they have?

- I don’t think that there is an active Truck Trial society in France. For example, I have never built a Trial Truck for the competition. Nevertheless, I’m planning to do it. It’s not a widespread sport in France, but Trial Truck interests many French people. I think that Poles are the masters of the Trial Truck!

- Merci beaucoup pour ton temps, I hope to see many more of your creations soon. Happy building!

I am very pleased to appear on Klocky. Thank you and thanks to the community! Play well!

PS: Thanks to Anio (http://www.setechnic.com/) who help to translate some sentences.

Some time ago I’ve mentioned that the end of the year 2007 witnessed a flood of Technic MOCs in the Lugpol community. The crowning achievement of this time was the Poland’s biggest MOC - a 1:40 model of Liebherr LR 11350 truss crane built by Aurimax. Aurimax kept showing no new MOCs for months, while secretly working on this creation, that would eventually bring us all to our knees. Today, just a little bit late, we have for you and interview with the creator of this over 4 meters high monster.

Klocki - Hello Auri. Let’s begin with a couple of words about you: where are you from, what do you do for living, and how did your adventure with Lego bricks begin?

Aurimax - Hmm, a couple of words about me? I’m 28, I’m a dental technician, currently living in Nowy Targ. I just happened to come here, and it seems like I’m going to stay here for a while, though who knows… Like I said, my daily occupation are metal and plaster teeth. My “relation” with Lego has started in the old times of Pewex [shops that imported Western merchandise to Poland in the Iron Curtain era]. The accessibility to Lego sets was awfully poor. I was given my first set on Christmas Eve of 1987, when I was 7 years old, it was the 6656 set, and the others followed, sometimes more, sometimes less. The financial situation was mediocre sometimes, but sometimes I has luck.
I guess you all know the 8720 set. At the beginning of 90, I was around 12 years old, I was given 50 000 zloties (pre-denomination money, unfortunately) on Children’s Day. What else could I buy than Lego? So I went to Pewex, and saw a shiny new Lego motor - a dream come true. I asked the saleswoman how much it was, and she told me: 22 000 zloties. I was shocked for a moment, and then I asked only for ONLY ONE SET (no good to be sly, mom always tells me). I paid for it, and got it wrapped up in a Lego bag. MY DREAMS CAME TRUE, I ran all the way home. Upon opening the set, it turned out that the price of 6 required batteries is almost equal to price of the set. It became obvious later, that the proper price of the set was 422 000 zloties actually, but ONLY THIS ONE SET was improperly tagged - the price lacked the first digit. I remember my mom’s monthly salary was 1 200 000 zloties at the time, so I could never afford this set at full price.
That was my wonder. Everything has changed since then.
Now it’s much better, yet still far from luxury. I was back into Lego bricks at 2005, after some 10 years of the Dark Age. The bag of bricks in my cellar just kept bothering me, especially when my son was about to be born in 2 months. So I’ve pre-taken care of his intellectual development, by buying 3 kilos of bricks at Allegro. Then I bought some more, and more, and so on. I suppose I own some 100 kilos at the moment. It’s troublesome to keep it all in my room, but I still can make it - that is, as long as I don’t buy more.

- Where did you get the idea to build that big? Why this particular crane, Liebherr LR 11350, has your choice been limited by the scale, or did you plan a truss crane from the beginning?

- That’s where my dark side reveals itself I simply wanted to build the BIGGEST model in Europe. I was only some 40-60 1×16 Technic bricks short. Time will come when I have my payback. The choice was simple, the biggest challenge is followed by the biggest machine, that is Liebherr LR 11350. Taking the size into account, a telescopic crane is no good idea, and you know why. The constructional problems are massive, the boom’s weight, the number of parts, boom lifting system - that’s abstraction. Truss are lightweight and resistant, and don’t require some abundant amount of parts. I like cranes, and I’ll probably stick to them for a while. My crane idol is ABRANT23. His cranes are masterpieces, and that’s the level I want to come close to. From Polish builders, I admire Mirek (Benny80), his models are brilliant too!

- How did your close ones react to an idea to build something over 4 meters high? What did the people who think Lego are just small sets for small kids say?

- That’s the annoying part. Ever since an interview with me was published in Cracovia Newspaper, people think I’m a freak, some kind of weirdo. My wife tolerates my hobby, so does my son, even if unintentionally all the others… I guess they condemn it, that’s the sad truth. The situation was somewhat better when the crane was deployed across three rooms of my house. At this time they changed their opinion, from considering the Lego bricks a toy for some 8-years old. When I’ve been deploying the crane in a cinema (the only place with rooms high enough), I saw people’s reactions. These have been very favourable for the most. Lots of people congratulated me on the idea and persistance.

- Over 17 kilos of weight, height of 4.6 meters, 7 motors, 600 tread links, some 100 meters of rope - what else does your crane include?

- Not much more. It’s just that no one writes guides on how tu build such a thing :/ It took 6 moths in total. The documentation and planning part took about 3 weeks. About one hour was needed to deploy all parts on the ground, and then 2 hours more to raise it to a working position.

- The question that probably everyone who sees you crane wants to ask is: what collection of parts it takes ti build such a giant? What kind of bricks resources did you have before you started to build it, and how many purchases were necessary in the process?

- I own “some” bricks, it’s hard to estimate the exact number because I mostly buy in bulk. But surely it takes “some” resources to build over 1 meter tall / long. Above all, I lacked lots of 40 tooth gears and treads, currently I have over 40 gears of that kind, and nearly 4 meters of treads. I bought the new treads too, but the order was delivered kinda late, I think that the model would look better with them. I can surely write that the next model will have the new treads and news motors

- One of the interesting solutions you have used are driving rings used as locks on winches, that allow to disengage the winch from the drive. Tell me, have you encountered any problems with driving rings under big loads? It happened to me many times that driving rings unclutched themselves under tensions in gearboxes.

- Driving rings make a lot things easier, and greatly shorten the time needed to deploy and pack up the model. With rings disengaged, I was able to plug in a motor bypassing the transmission system and quickly coil the ropes. There are huge gear ratios in the winches, as they deal with many kilos of loads. The unclutching never occured, but I believe it was thanks to the fact that there was some gear reduction between the rings and the winches. So they were not exposed to full loads, and that is probably the solution. A lot of trouble could have happened should the driving rings be attached directly to the winches.

- I’m greatly impressed by the fact that your crane, being over 10 kilos heavy, is still able to move, driven by regular 9V Lego motors. Was it difficult to build a chassis that will support that kind of weight and allow to move it around? No problems with the endurance of axles or treads?

- As for the chassis,the only problem was the transmission. The simpliest was was to build motors into the appropriate tread, but I couldn’t fit them in. I placed motors in the lateral beams between treads. It took me some time, as this kind of weight required huge gear reduction. The worm gears were a necessity, then some additional gears, and so it drove. Speed was obviously minuscule, but that’s almost like a Truck Trial. Not a single axle or gear was damaged in this project, so I suppose the reduction was just fine. To obtain greater surface of treads, I’ve used double treads with 1×8 plate on them. It’s not a perfect solution, plates tend to fall of on obstacles.

- What has been a greatest challenge in the building process? Or perhaps something turned out to be surprisingly easy?

- Hmmm, a challenge? It was a challenge to raise up something over 4 meters long using just a few ropes. The tensions have been critical, several times the construction collapsed and the trusses broke, or the blocks were disrupted. Nothing was easy with this crane, it was difficult all along, when I fixed up one thing, another one failed. Today I’m aware that with this scale I could have make it look better, but I’m not such an aesthete as Maciek Drwiega or Dmac. Functionality comes before the look for me, so there are few details, but at least I prepared my own stickers

- Your crane was enthusiastically praised by the polish community. Have you been surprised by the reactions, or was there something particularly pleasant? Have you paid attention to the response to your crane abroad?

- Hmmm! As for the reactions, it’s been a most pleasant surprise, I didn’t expect this kind of enthusiasm. Well, it’s just a MOC like any other [just somewhat bigger - Sariel], and deserves not much description. I was happy to see the model being praised, and receiving some constructive remarks. I will pay more attention to make my next crane better Sincerely, I have no idea what was the response abroad - if there was any, I’m happy with it.

- What can you tell us about your plans for future? Is the next MOC going to be big too, and when can we expect it?

- Unfortunately, I don’t have much time to build at the moment :/ I only build spontaneously, not like you - 3 or 4 MOCs every month. Sometimes I build quickly, sometimes not. I can only promise that I’m preparing for something tall again. Just a few Bricklink orders more, and perhaps something will come out of it.

- Thank you for your time, keep building

- Thanks and regards, Auri.

This post is not translated into Polish yet, sorry.

- Czy zdarzyło Ci się porzucić jakiś projekt ponieważ dotarłeś do granicy technicznej, której nie potrafiłeś przekroczyć?

Czy tutaj takie granice w ogóle istnieją? W każdym razie nie zaczynam składać czegoś, jeżeli mam poważne wątpliwości co do pewnych rozwiązań. Szkoda czasu. Lepiej wcześniej znaleźć rozwiązania wszystkich problemów w głowie, na kartce, czy na przykładowej testowej konstrukcji, niż zaczynać coś, co nigdy nie zostanie ukończone.
Zaś jeżeli chodzi o życie, mam dokładnie odwrotnie. Zaczynam różne rzeczy, nie mając pojęcia jak się sprawy potoczą, ani też jakie trudności mogą się pojawić. Nałogowo improwizuję, bywa, że na pewien czas wszystko staje w miejscu, bo szukam sposobu jak przekroczyć właśnie jakąś ‘granicę techniczną’. Lecz dzięki finezyjnej zasadzie ‘Co? Ja nie dam rady???’ lub pomocy przyjaciół rozwiązanie zawsze się znajduje.

- Gdybyś mógł zaprojektować dowolny zestaw czy linię LEGO to co by to było

Nie zaskoczę Cię, jeśli powiem, że coś związanego z motocyklami? Mam nadzieję że moja monotematyczność nie jest szczególnie bolesna.
Pierwsze co mi przychodzi do głowy to warsztat. Zestaw nie byłby duży, ale starałbym się go zrobić tak, aby zachwycić dorosłych świrów na punkcie Lego. W Gwiezdnych Wojnach to się chyba nazywa ‘Ultimate Collector Series’?
Jeżeli seria, to kilka-kilkanaście maleńkich modeli motorków. Maszyny różnego przeznaczenia, najpopularniejsze, i historycznie lub technicznie przełomowe. W każdym zestawie motorek składający się z 20-50 elementów, ludzik w odpowiednim stroju, i malutka podstawka adekwatna do modelu, czyli fragment autostrady ze znakiem ograniczenia prędkości dla maszyny sportowej, błotniste bezdroża dla enduro, podłoga warsztatu z porozrzucanymi narzędziami dla Harleya.

- Rozumiem ze jesteś pasjonatem motorow. Powiedz moze coś o tym hobby.

Tak, kocham motocykle i prawie wszystko, co się z nimi wiąże. Prawie, bo np. zlotów mam już szczerze powyżej uszu. Wiatr we włosach też jest nieco przereklamowany.
Nie sposób nie kochać samotnej jazdy długą, krętą drogą, w stronę horyzontu, słońca, i z powrotem.

Pęd powietrza zmywa z człowieka wszelkie problemy. Jest tylko droga, asfalt uciekający tuż pod nogami. Jedziesz i śmiejesz się w głos, śpiewasz, na zakrętach zdzierasz kanty podeszw o drogę i tulisz się do zbiornika. Co jakiś czas podjeżdżasz na stację, ocierasz szybę kasku i reflektor z owadów, chwilę wpatrujesz się w pył z drogi, który osiadł na butach… Lejesz do pełna i wsiadasz znowu. Że dzień się kończy, dostrzegasz dopiero, kiedy musisz włączyć długie. Wtedy szukasz pola namiotowego, ewentualnie zjeżdżasz na kawałek pola, i przy latarce rozstawiasz namiot. Następnego dnia pytasz kogoś, gdzie jesteś (im mniej rozumiesz jego język, tym szczęśliwszy powinieneś się czuć), i jedziesz dalej.

Byłoby obłudą twierdzić, że wymiar duchowy może istnieć niezależnie od sprzętowego.
Szczęśliwie mogę powiedzieć, że nie mam w tym względzie powodów do narzekań, ale mam też wymarzone trzy maszyny, które chciałbym pewnego dnia wprowadzić do garażu. Pierwszy to powojenna wersja Indiana Chiefa - aby sycić oczy pięknem tej dziedziny sztuki. Boss Hoss’a - jako okresowy doping dla ego, gigantomanii i remedium na wszelkie frustracje (są dwie wersje silnikowe - Chevrolet V8 Small Block i Big Block. ‘Small’ ma ponad 4 litry, Big Block - 5.7 litra).

Trzeci to niestety już nie produkowany BMW R1150GS Adventure - doskonały i wygodny zarówno do codziennej jazdy miejskiej, na leśne ścieżki, jak i długie wakacje tysiące kilometrów od domu.

Każdy pojazd wymaga opieki. Jednoślad wymaga, aby była ona szczególnie troskliwa, jako pojazd, w którym praktycznie każda awaria stanowi potencjalne zagrożenie dla zdrowia lub życia. Nawet przypadkowe zatrzymanie silnika w złożeniu na zakręcie w wielu przypadkach kończy się przeszlifowanym bokiem i nowymi dziurami w skórze. Nie mówiąc już o bliskich spotkaniach z innymi pojazdami, których kierowcy często zdają się ledwo dostrzegać jednoślady. I tak czasem nadchodzą chwile, kiedy najwyraźniej można zdiagnozować w ludziach szaloną pasję - facet leży na asfalcie, patrzy w niebo i pyta klękających przy nim przechodniów, co z jego motocyklem. A pierwsze co robi po wyjściu ze szpitala, to ćwiczy prawy nadgarstek, żeby jak najszybciej móc znowu kręcić manetką.
To szaleństwo, raz zasmakowane, nie wypuści cię ze swych czułych objęć już nigdy. Czasem wyciąga drapieżną rękę po ofiarę, ale w zamian jest w stanie zaoferować nieprzebrane bogactwo najbardziej ekscytujących wrażeń.

- Czym zajmujesz sie na codzień?

Na codzień siedzę przy komputerach, głównie przy mainframe’ach - banki, ubezpieczalnie, i inne duże złodziejskie przedsiębiorstwa. Ma to dobre strony, bywa ciekawe i często potrafi mnie wciągnąć, ale to nie jest to, co bym chciał robić. W komputery wszedłem niejako przypadkiem. Żeby nie iść do wojska, zapisałem się do pierwszej lepszej budy, akurat było to studium informatyczne. Miało być tylko na rok. Ale już tak zostało.
Mam nadzieję kiedyś otworzyć warsztat motocyklowy. Będę w nim restaurował weterany i budował customy.

- Dziękujemy za wywiad!

This post is not translated into Polish yet, sorry.

W dzisiejszym odcinku ciekawy wywiad z ciekawym człowiekiem. V1 pojawił się na AFOLowej scenie niedawno, ale zdążył już na niej zająć poczesne miejsce. W krótkim czasie zbudował Najlepszą Pracę Roku według forumowiczów LugPolu, wygrał jedną z kategorii Colossal Castle Contest i zdobył Złote Study w kategoriach Technic, Miniaturka, Duży Model. Przy okazji składania gratulacji nie mogliśmy nie poprosić o wywiad.

- Jak się zaczęła Twoja przygoda z LEGO?

W wieku pięciu lat nie miałem jeszcze pojęcia, że istnieje na świecie zabawka zwana “Lego”.
Nie wiedziałem też, że to nie Święty Mikołaj zostawia prezenty pod choinką, czy w szafie.
Na Gwiazdkę roku 1978 dostałem kolorowe, grzechoczące pudełeczko, z narysowanym żółto-czarnym samolotem.

Że jest to Ryan NYP, na którym Charles Lindbergh po raz pierwszy jednosilnikowym, jednomiejscowym samolotem przeleciał Atlantyk bez międzylądowań, również dowiedziałem się dużo później. Samolocik był piękny - żółty kadłub z czarnymi skrzydłami, obracane śmigło i koła, przezroczysta kabina… wspaniały! Mama pomogła mi go złożyć, obleciałem nim wszystkie dostępne mi zakątki, jak też częściowo i niedostępne.
W późniejszych latach dostałem jeszcze trzy inne zestawy. Wszystkie wystane w Pewexie, zakupione za miesiącami i latami zbierane bony i dolary - w latach 80-tych nie było innej możliwości. Dzisiaj prawie wszystkie z nich to niespotykane ciekawostki z końca lat 70! Czwarty i ostatni, największy - 744 (prawie ‘Technic’ - miał zębatki, a nawet silnik) - dostałem w czwartej czy piątej klasie podstawówki. Dostarczył mi wielu niesamowitych wrażeń, tyle co żadna inna zabawka.

Moje dziecięce przygody z Lego zakończyły się (jak się okazuje - nie definitywnie) na przełomie siódmej i ósmej klasy. Zacząłem się interesować czymś zupełnie innym, i spakowałem większość zabawek do pudeł. Na szczęście nie przyszło mi do głowy pozbywać się ich. Wyciągnąłem je ponownie niecałe 2 lata temu, z myślą o moim pięcioletnim synku.

- Dlaczego wybrałeś to akurat hobby? Z Twoim wyczuciem formy, koloru, znajomością mechaniki mógłbyś właściwie zając się każdą formą modelarstwa.

To nie my wybieramy sobie hobby, to ono wybiera nas.
Zajmuję się modelarstwem redukcyjnym, jeszcze od podstawówki. Buduję modele samolotów z II wojny. Od paru lat mam przerwę, więc może należałoby mówić w czasie przeszłym - rozgrzebane modele straszą pustymi kadłubami i dziurami na podwozie, ale warsztat mam otwarty.

Spodziewam się, że lada dzień poczuję nagły impuls, zostawię wreszcie klocki moim dzieciom, i skończę to, co zacząłem. Ostatnio rozpocząłem równoległą budowę kilku modeli szybowców transportowych - to rzadki, a bardzo ciekawy temat. Szkoda, że ich kariera była tak krótka - ograniczyła się wyłącznie do kilku lat wojny. Bardzo żałuję, że moje latanie zakończyłem na III klasie pilota szybowcowego, zdobytej w ogólniaku.

Moja znajomość mechaniki nie jest szczególnie głęboka, ale wystarczająca, aby budować maszyny w skali 1:1. Pierwsza jest już na ukończeniu - zdjęcia można obejrzeć tutaj: www.wolnywydech.riders.pl/?nr=8 . Do następnego zaczynam zbierać części, i rozrysowywać szczegóły.

Jedna moja koleżanka ładnie nazywa to, czym człowiek się zajmuje w życiu - pasje i pasyjki. Pasje stoją na pierwszym planie, im podporządkowuje się resztę rzeczy w życiu, trwają od zawsze i na zawsze, pomimo ewentualnych przerw. ‘Pasyjką’ nazywa chwilowe, ale bardzo intensywne zwrócenie uwagi w jakimś zupełnie innym kierunku.
Pasje mam trzy, w kolejności pojawiania się w życiu: lotnictwo, gitara (www.wolnywydech.riders.pl/szerszen), motocykle. Pasyjką było programowanie, dziennikarstwo, a teraz - Lego. W żadnym razie nie umniejszam przyjemności, jaką mi daje, ani też niezwykle relaksującej roli. Lecz myślę że rok to za mało, żeby móc powiedzieć - ‘hobby’. Ucieczka - owszem. Antydepresant? Jak najbardziej. Nałóg? Miłe początki. Jak nie kieszeń, to przynajmniej wątroba cała. Pogadajmy powiedzmy za 3-4 lata, sam jestem ciekaw czy mi się utrzyma.
Modele z Lego wprawdzie nie umywają się do redukcyjnych, które pozwalają przekonać widza, że ma do czynienia z prawdziwą maszyną, nie zaś z modelem. Zalety Lego to możliwość tworzenia świata ulotnego, bajkowego, dziecięcego, umownego. Starym dziadom daje możliwość cofnięcia się w niewinne, naiwne lata, kiedy wszystko było kolorowe i miało konkretne, zdecydowane kształty. Po kilkunastu-kilkudziesięciu latach patrzenia na świat kształty te zacierają się, kolory bledną, człowiek twardnieje. Tęskni za spokojem, przejrzystym światem bez problemów, za dzieciństwem. Jeśli to zbyt wzniosła teoria, to… Lego daje możliwość relatywnie łatwego przedstawienia modelu dowolnej maszyny, istoty, czy sytuacji. I jest bardzo odprężającym zajęciem.

- Największą zagadką pozostaje Twoja wszechstonność, równie dobrze czujesz się w małych modelach, większych formach, vignette i Technicu. Skąd ta różnorodność?

Przychodzą chłopaki do knajpy i mówią, że chcą dać koncert. Właściciel pyta - ‘A jaki rodzaj muzyki gracie?’ - ‘Nooo, gramy oba rodzaje muzyki - i Country, i Western’.
Podany przez Ciebie podział wydaje mi się naciągany. Ja dzielę na Technic i nie-Technic. Ewentualnie na fikcyjne (czyli statki kosmiczne) i całą resztę. (Choć to pewnie z kolei przesadne uproszczenie.)
Jeżeli twierdzisz, że jestem wszechstronny, to szczerze bardzo się z tego cieszę.
Ale: Nie umiem budować statków kosmicznych, cyberpunk jest dla mnie piękny, ale poza zasięgiem, zamiast postaci ludzkiej wychodzą mi koszmarki, których nie powstydziłaby się żadna japońska kreskówka, nigdy też nie udało mi się zbudować domku, który we mnie samym nie budziłby chęci powieszenia architekta (ooo, mogę zbudować makietę Warszawy!)
Chciałbym nie tylko podziwiać, ale umieć budować wielkie ciężarówki, oraz roboty, które umieją wspinać się po kominie, po szybie, albo odbić flachę i polewać. I jeszcze trochę… Ale wciąż próbuję!

- Czy masz jakąś ulubioną formę?

Tę, która pasuje do ujętej nią treści. Mogę równie długo wpatrywać się w modelik mieszczący się na dłoni, jak i w kilkumetrową rzeźbę.
Szybciej niż ulubionej formy, jestem w stanie sprecyzować, jakiej treści NIE lubię: epatowania przemocą, coraz powszechniejszego modelowania krwi, wywlekanych wnętrzności, śmierci. I szkielety - wprawdzie interesujące, lecz zdecydowanie nadużywane. Ludzie bywają przy tym na tyle obłudni, że mogą zachwycać się scenką z dziesięcioma różnymi sposobami uśmiercania, a kiedy pokażesz im panienkę z cyckami, umowność ulatuje - potrafią jechać: ‘dewiacja!’, ‘to jest niesmaczne!’, ‘przesada, przecież tu są dzieci!’.

Tymczasem przesadą jest hiperrealizm w pokazywaniu przemocy. Przy użyciu zabawek jest to szczególnie szokujące. Ciekawe jaki związek mają z tym chore gówna typu “Piła” coraz częściej pojawiające się na ekranach, a kształtujące zmysł estetyczny… Chyba powinienem żyć w latach 60-tych.

- O inspiracjach, z których czerpałeś budując Wieżę Braci mówiłeś już w innych wywiadach, skąd jednak wziął się dość mroczny klimat tej pracy?

Historia bratobójczej walki, jaka się z nią wiąże, nie jest wesoła. Stąd ponury i groźny wygląd samej wieży, i mroczny klimat zdjęć. Również dlatego, że średniowiecze samo w sobie kojarzy mi się z ponurym okresem w historii. Prawie tak ponurym jak wiek XX. Inkwizycja, palenie czarownic, zimne lochy…
Jeżeli zaś pytasz o środki, jakie stosowałem - są widoczne i dosyć oczywiste: ciemne tło, słabe, punktowe i mieszane oświetlenie, długi czas naświetlania, zabawa z cieniami, trochę kombinowania z parametrami aparatu, i ‘żabia’ perspektywa, czyli zdjęcia od dołu.
Nawet Belville da się sfotografować tak, żeby wyszło groźnie i mrocznie.

-Czy biorąc udział w konkursach budowania trzeba brać pod uwagę strategię? Budować tak żeby próbować zwiększyć swoje szanse? Czy można po prostu budować jak się lubi?

Strategia polegająca na próbie przewidzenia co się może spodobać oceniającym na pewno może pomóc zająć wyższe miejsce. Ale mam wątpliwości czy to równie wielka frajda, jak budowanie tylko dla siebie. Czy z myślą o konkursie, czy też nie - buduję tak, żeby MI się podobało. Na zawodostwo nie zamierzam w najbliższym czasie przechodzić. Zmieniam i przebudowuję tak długo, aż sam będę zadowolony i patrzenie na efekt będzie mi sprawiało czystą, niczym nie zakłócaną przyjemność. To trwa, często wymaga zaczynania od początku, ale niezależnie od czasu, nie należy pozostawić ani jednego kłującego w oko szczegółu, nawet kosztem nie zmieszczenia się w terminie potencjalnego konkursu. Np. Bohmerlanda zacząłem planować i budować, jak tylko ogłosiłeś w BTT kategorię ‘pojazd min. 3-osobowy na dwóch lub mniej kołach’. Żałowałem, że termin taki krótki, ale zadowalający efekt byłem w stanie pokazać dopiero po paru miesiącach. Tak samo, jak ze wszystkim - powiedzmy że z wyjątkiem kursu do kibla - lepiej poczekać i zrobić porządnie, niż śpieszyć się i zrobić byle jak.
Oczywiście nierzadko bezcenne są uwagi innych, i warto je choćby przetestować, jako że czasem trudno jest dostrzec błędy u siebie.

- Co jeszcze chciałbyś zbudować? Jakie masz plany? Czym nas zaskoczysz?

Nie robię rozległych, dalekosiężnych planów. Myślę o maksymalnie 3-4 rzeczach jednocześnie, dzięki czemu nie robię sobie tłoku w głowie.
Teraz jestem w trakcie budowania transportera na gąsienicach.
Na pewno zbuduję coś do makiety miasteczka (mam nadzieję, że nie trzeba będzie przykrywać mojego wkładu w architekturę gazetą), która zostanie wystawiona przez LugPol w przyszłym roku w Kielcach (ależ to miasto ma piękny dworzec PKS! To dopiero wyzwanie modelarskie!)

Przez mgłę zaczynam widzieć swoją budowlę na ew. przyszłoroczny CCC.
Chyba najciekawszą rzeczą, jaką zamierzam zbudować, jest motocykl napędzany silniczkiem, sterowany bezprzewodowo. Oczywiście jednośladowy, na kołach z zestawu 8420, lub podobnych. Teoretycznie wszystko da się zrobić, gama klocków jest na tyle szeroka, że umożliwia odwzorowanie najważniejszego - geometrii przedniego zawieszenia motocykla. Rozpędzić go do prędkości, przy której będzie samodzielnie utrzymywał równowagę nie powinno być problemem dla silnika ‘RC’. Nie mam tylko póki co zielonego pojęcia jak nim kierować. Jeśli tego nie rozwiążę, będzie to kolejny na drogach mistrz prostej.

CDN

We have something special for you, to end this year with a nice tone - interview with Markus Kossmann, the man who designed 8275 Motorized Bulldozer, the most acclaimed Technic set of the year. It was possible thanks to Misterzumbi, our man in Billund, the questions were prepared by the team of Hippotam & Sariel.

Read the rest of this entry »

Erik Leppen, master of Lego cranes, has given us an interview.

Read the rest of this entry »

Today let me present a true master of Lego Technic mobile cranes - Erik Leppen. Not only does he build amazing, big, authentic and detailed models, but he also shows exact schemes of the mechanisms he invented, along with building instructions for the most of his cranes. Above you can see some of his creations, but there is much, much more to see in his gallery. Before you start to seriously consider building your own crane, take a close look at Erik’s work.

Z dużą przyjemnością prezentuję kolejny, bardzo interesujący wywiad z ciekawym AFOLem. Dziś bliżej poznacie Macieja Drwięgę, administratora LugPolu, konstruktora wyjątkowych modeli. Jedną z pasji Macieja są ciężarówki, a konkretnie ich modele w skali 1:13. W tym miejscu pozwolę sobie na prywatną refleksję: moje własne wyjście z Dark Age-u zostało gwałtownie przyspieszone gdy znalazłem tę stronę.

Maciej - pierwszy z lewej.

- Ile masz lat i czym się zajmujesz zawodowo?

- Lat 26, zajmuję się informatyką i pracuję jako inżynier w dość dużej firmie z tej branży.

- Jak się zaczęła Twoja przygoda z LEGO i jak wygladał powrót po okresie Dark Age?

- Przygoda z Lego ? Bardzo niewinnie. To była śmieciarka 6693 którą dostałem gdzieś w drugiej połowie lat osiemdziesiątych. Żeby nie było niedomówień, nie pamiętałem numeru zestawu, musiałem sięgnąć do ściągawki :). Naprawdę bakcyla złapałem, kiedy w Krakowie w Pewexie zobaczyłem zestaw 5580. Podobno dostałem gorączki. Ja pamiętam tylko, że nie przespałem nocy. Chyba jednak Św. Mikołaj istnieje, bo właśnie ten zestaw znalazłem pod choinką dwa lata później…
Powrót po Dark Age wyglądał dość standardowo. Przy okazji wizyty młodszego kuzyna wyciągnąłem z piwnicy worek z klockami. Nie było ich wiele, powiedzmy połowa worka na buty, takiego szkolnego. Klocki już nigdy nie wróciły do piwnicy. To było na wakacjach 2001 roku. Rok później rozbudowa kolekcji rozpoczęła się na dobre. W tej chwili mam wygospodarowany kącik w domu tylko dla klocków.

- Skąd pomysł żeby zorganizować LugPol?

- Pomysłodawcą jest Andrzej Szlaga, bardziej znany w światku Lego jako Shaggie. Pomysł był bardzo prosty – zrzeszać dorosłych budowniczych Lego w Polsce. Póki co się udaje.

- Ile zbudowales ciężarówek w skali 1:13?

- Kilka. W tej chwili mam ich 5 stojących na półkach w tym dwie na ukończeniu. Niebawem przybędzie kolejna. Każda z nich ma swoją historię i jest ciągle modyfikowana. Ciężko mi jest określić kiedy jeden model się kończy a powstaje drugi. Zmiana koloru karoserii z białego na czarny to niemal wybudowanie czegoś od nowa, tu nie ma farbek i aerografu

- Czym się kierujesz wybierając ciężarówkę do odwzorowania?

- Niczym poza własnymi sympatiami do jednej czy drugiej marki. No dobrze, to nie tak do końca jest. Skłamałem. Nie chcę budować ciężarówek, które już kiedyś ktoś inny w tej skali zbudował. Nie jestem nastawiony na rywalizację a w tak egzotycznej kategorii porównania do innych są nieuniknione. To jest dla mnie przede wszystkim ucieczka od codzienności a nie kolejna dyscyplina życia. Szczególną sympatią darzę ciężarówki amerykańskie z lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych. To wcale nie znaczy, że najnowszy projekt nie jest z naszego rodzimego podwórka – Jelcz 315M. Jest też Star 660 przystosowany do startu w zawodach Lego Truck Trial. Najlepiej gdy ciężarówka ma swój własny charakter który można podkreślić, uwypuklić budując ją z klocków. To wyjątkowa frajda, kiedy się uda.

- Gdzie pokazywałeś swoje ciężarówki?

- Przede wszystkim w Internecie. Na początku mniejsze modele w skali około 1:17. Te w skali 1:13 można było także zobaczyć (2006 rok) podczas wystawy „Magazyn Przedmiotów” na warszawskiej Pradze, w czasie dni Dukli, wystawy 1000SteineLand w Berlinie a także na X Festiwalu Zabaw, Zabawek i Widowisk w Kielcach. Najbliższe wystawy to tegoroczny Festiwal w Kielcach oraz 1000SteineLand w Berlinie. Być może odbędzie się także wystawa w Warszawie.

- Z jakiego modelu jesteś najbardziej zadowolony?

- To się tak łatwo chyba nie da powiedzieć. Największy sentyment mam do Kenwortha K100. Zarówno do modelu jak i prawdziwej ciężarówki. Ciekawi mnie końcowy efekt Jelcza. Każdemu modelowi poświęcam bardzo dużo czasu. Nie tylko na kompletowanie części. To także zbieranie setek zdjęć, opisów, opinii, przeszukiwanie przeróżnych for w Internecie. Kiedy budowałem model silnika Detroit Diesel, spędziłem wiele godzin na czytaniu forum o silnikach diesla. Na samą konstrukcję nie miało to wpływu, ale dużo przyjemniej było budować pamiętając dyskusje na temat bardziej wydajnych wtryskiwaczy, radzeniu sobie z nadmiernym spalaniem oleju czy chłodzenia turbiny… Nie byłem jeszcze u lekarza, ale to chyba nie jest już uleczalne.

- Skoro wszyscy i tak zadaja Cie te pytania to ułatwię życie nam obu: ile cześci liczy taki model i ile to kosztuje?

- Trzeba pamiętac o jedym. Tak samo wyglądający model można zbudować na bardzo wiele sposobów i zapewne różnica w ilości elementów może wynieść nawet 50%. Więc ile elementów ? Kilka tysięcy, ale pozwolisz, że nie będę tego liczył ? Ściany naczepy chłodni składają się z około 1500 cegiełek o wymiarze 1×4. Cały model z naczepą 4,5 tysiąca elementów ? Pewnie coś koło tego.
Jaki jest koszt takiej zabawy ? A mogę poprosić o kolejny zestaw pytań ? Czas budowy jest na tyle długi, że kolejne zamówienia dość znośnie mieszczą się w granicach przyzwoitości.

- Jakie są wymiary takiego modelu?

- Ciągnik z naczepą ma około 22 cm szerokości i 150 cm długości. To nie są największe modele ciężarówek, ale wystarczająco duże, aby był kłopot z składowaniem i transportem.

- Jakie masz kolejne plany hobbystyczne?

- Odmienne ! W tej chwili kończę dwie ciężarowki. Być może powstanie jeszcze trzecia. Razem będzie to już 6 złożonych modeli. Kolejny projekt będzie duuużo mniejszy. Ale tylko skalą. Nie chcę zapeszać i proszę mnie nie naciskać. (od redakcji: coś wiemy ale nie możemy powiedzieć …, zapowiada się bardzo ciekawie)

- Czy w Kielcach będzie można zobaczyć Twoje prace?

- Oczywiście. Ale nie tylko moje. Ja zajmę jeden stolik. Może dwa. Pamiętajmy, że na imprezę w Kielcach zapowiedziała przyjazd spora część Klubu LugPol i będzie można zobaczyć wiele innych modeli. Jeżeli ktoś chce się z nami spotkać i zobaczyć konstrukcje ludzi z LugPolu na żywo, to zdecydowanie Kielce w dniach 8-9 września są najlepszą ku temu okazją.

- Jakiego klocka (klocków) brakuje w ofercie LEGO?

- Czsami brakuje tylko wyobraźni. Wtedy trzeba się oderwać. Następnego dnia wszystkie niezbędne klocki są pod nosem

- Ile prywatnego czasu poświecasz na hobby, w tym administrowanie LugPolu?

- Administrowanie LugPolem – różnie, ale zbyt dużo. Ostatnio więcej niż na samo budowanie i pracuję nad zmianą tych proporcji. Od 10 grudnia 2005 jest tego prawie 1400 godzin czynnego udziału w życiu forum. Powiedzmy, że na budowanie przeznaczyłem dodatkowo połowę tego.

- Gdyby do Ciebie należała decyzja o reaktywowaniu serii Model Team to jaki zestaw byś zaproponował i dlaczego?

- Żaden z dotychczas powstałych. Wielu pewnie by chciało reaktywacji takich sław jak zestaw Black Cat 5571. Tylko po co ? Czy jeśli w supermarkecie zobaczymy cały regał „czarnych kotów”, to wtedy będą one nadal tak interesujące jak jest obecnie ? Na pewno nie. Model Team to już zamknięty rozdział i pewien styl budowania, który nie znajduje bezpośredniej kontynuacji w obecnej ofercie. Prawdę mówiąc mam pewne obawy przed reaktywacją tej serii. Teraz mamy zestawy Creator które przejęły wiele z MT. I wystarczy. Aż by się chciało zanucić „zostawcie Titanica, nie wyciągajcie go”. To nie jest tak, że Model Team nie istenieje i trzeba go reaktywować. Jest nadal wiele osób które czerpią z tej serii. Niech tak zostanie.

- Jak widzisz rozwój LugPolu?

- LugPol przede wszystkim musi dojrzewać. Sam. Istnieje kilka koncepcji tego dojrzewania. W pierwotnym zamyśle LugPol miał zrzeszać dorosłych fanów, niektórzy nawet twierdzą, że „modelarzy” Lego. Z tym radzi sobie całkiem dobrze i reprezentowany tu poziom jest grubo powyżej średniej innych tego typu klubów. Pewne rozterki pojawiają się, kiedy rozważane jest działanie poza tym pierwotnym nurtem. Duże przedsięwzięcia jak współpraca z branżą zabawkarską są pokusą, jednak niosą za sobą pewną formalizację struktury, wyraźny podział ról i zadań, być może także dzielenie grantów i zarządzanie nimi. Jeżeli nie na początku, to po pewnym czasie na pewno. To musi powodować tarcia. Pytanie, czy będą mniejsze niż to co nas łączy – czyli budowanie. Tocząca się dyskusja nie pozwala wysnuć wniosku, że społeczność LugPolu chętnie przebuduje formułę Klubu. To pewnie nastąpi w przyszłości. Mam nadzieję, że proces ten będzie na tyle odpowiedzialny, że na sedno sprawy jakim jest budowanie będę mógł wtedy spokojnie przeznaczać cały czas poświęcony szeroko rozumianym klockom.

- Dziękujemy za wywiad!

***

Another intersting AFOL from Poland. Instead of me trying to explain who he is you’d be better visiting this page.

Dzisiaj przedstawiamy kolejnego ciekawego AFOL-a: Misterzumbi-ego. Jego talent mieliście już kilka razy okazje podziwiać na naszych łamach. Odpowiedź na pierwsze pytanie naszego wywiadu powie wam kto jeszcze ten talent docenił.

- Ile masz lat i czym się zajmujesz zawodowo?

Mam 26 lat i pracuję jako designer w naszej ulubionej firmie.

- Jak się, wobec tego, zostaje designerem w LEGO?
Nawet jeśli zabrzmi to trochę głupio ale raczej trzeba mieć choćby namiastkę talentu do klocków i lubić tę zabawkę, znam setki AFOL-i którzy budują wspaniale ale się do tej pracy absolutnie nie nadają. Trzeba też mieć mniej lub wiecęj zdrowy rozsądek, ludzie którzy narzekają na kolory, wybór klocków i tematów raczej nie mają szans. Poza tym tylko trochę szczęścia i mamę która nie pozwoliła ci oddać klocków dla brata twojej pierwszej dziewczyny. Ja chciałem pracować dla Lego jeszcze zanim zostałem AFOLem, także cała moja edukacja szła właśnie w tym kierunku, próbowałem się jakoś wykazać, poznać firmę, jakoś „pootwierać sobie drzwi“, między innymi pracowałem przez trzy lata w Brand Retail (od redakcji: sklepach firmowych), przez co poznałem kilku designerów, ale na test kwalifikacyjny w Billund dostałem się raczej przez szcześliwy zbieg okoliczności.

- Czy możesz się już pochwalić przy jakich zestawach pracowałeś?

Nie. Dowiecie sie w grudniu. (od redakcji: będziemy pamiętać)

- Co jest najciekawsze w pracy designera LEGO?

Praca mobilizuje do myślenia nad KAŻDYM klockiem w zestawie, jak buduję dla siebie to myśle tylko o gotowym modelu, tutaj celem jest nie tylko wygląd ostateczny ale i sama budowa. I to budowanie nie tylko mi ma się podobać ale właśnie maluchowi który będzie to kiedyś składał. Czy będzie potrafił? Czy mu się spodoba model? Czy jak użyję tego klocka to będzie można zrobić z modelem to czy tamto? Czy nie znudzi mu sie w połowie budowy?

- Czy musisz dobrze znać cała ofertę LEGO, w tym Bellville, Clickit, Duplo, Technic? Czy znasz WSZYSTKIE klocki?

Chyba nie muszę, ale staram się znać katalog, chociaż nie bardzo interesują mnie np. Bionicle, i rzadko oglądam je dokładnie.
Klocki znam prawie wszystkie, i potrafię powiedzieć w jakim kolorze, pudełku i mniej więcej w jakim roku występował ten czy tamten klocek. Takie znanie materiału bardzo pomaga w pracy codziennej, nie tracę czasu na szukanie klocków…

- W jakim języku pracujesz, bo po duńsku chyba jeszcze nie mówisz?

Oficjalnie mówie po angielsku, po duńsku potrafię zamowić pizze, kupić to i owo w kiosku, pytać o klocki i kolory i powiedzieć że „to nie moja wina“… Ale rozumiem dość dużo, i z czasem pewnie się nauczę.

- Czy masz jakies inne hobby?

Bardzo lubię stare samochody i kiedyś uwielbiałem błyszczące Hot Rody w stylu Boyda Coddingtona z Discovery Chanel, ale jakieś sześć lat temu kolega zabrał mnie do Hannoveru na zlot Amerykańskich samochodów. Tam pomiędzy dziesiątkami wspaniale odrestaurowanych i wylizanych aut zobaczyłem Hot Roda z którego właściciel zdarł farbę, namalował na burtach paszczę rekina i zbudował go według starej szkoły używając tylko oryginalnych części z lat 50tych. Oprócz tego właściciel auta zdawał się być jedynym który nie pucował swojego Hot Roda na kolanach przez cale trzy dni zlotu, tylko jeździł nim co chwilę dookoła i co jakiś czas zadowolony podbijał kurz… Od tego momentu mam hopla na punkcie właśnie tych staych Hot Rodow, to jedno spotkanie odbiło się na dosłownie wszystkim czym sie prywatnie interesuję, począwszy od moich ilustracji, przez muzykę, budowanie z klocków, filmy i nawet sposob ubierania sie…Kurcze, nawet nosze baki bo Elvis był taki.
A cheć posiadania właśnie takiego potwora spędza mi sen z powiek. Mam nadzieję że będę miał takiego jeszcze zanim wybije mi 30stka, pomysłów na budowe mam dosyć, mam nawet kogoś kto jest w stanie zmontować takie coś według moich widzimisie, potrzebuje jeszcze tylko garażu lub stodoly i worka pieniędzy ;D…
Bardo lubię wszelkie zabawki, komiksy, ksiażki i gadżety, gromadzę wszystko co mi się podoba, lub co mnie w jakiś sposób inspiruje, zdarza mi sie czasem kupić zabawkę tylko dlatego że bardo podoba mi sie karton w który jest zapakowana…
Tak poza tym za sprawą kolegów z pracy przeprosiłem ostatnio pędzle i kleje i znowu buduje modele (hot rodów a jak!)…

- Z jakiej swojej pracy jesteś najbardziej zadowolony?

Chyba nadal z mojego czerwonego 57’ Chevroleta. Jest to jedyny model, w którym nigdy nic nie zmieniałem. Nadal też jestem dumny z mojej ukochanej SM-42 i pewnie doczeka się kiedyś wagonow BHP.

- Czy próbowałeś coś budować z Technica?

Nie, jestem Technicową ofermą, nic nie potrafię zbudować z pinów i liftarmów, a o zębatkach wiem tylko tyle że wystepują w różnych kolorach… Jedynym zestawem technic jaki posiadam jest duzy zielony traktor (w koncu to traktor) i siedziałem nad nim około pieć godzin, czyli 20 minut dłużej niż zajęła mi budowa Death Star…

- Gdybyś Ty mógł zdecydować jaki zestaw LEGO ma wypuścić to co by to było?

Nie mam pojęcia, kiedyś chciałem Sand Crawlera, ale już jest…

- Jakiego klocka brakuje w ofercie?

Teoretycznie żadnego. Możliwości są już teraz prawie nieograniczone, wolałbym raczej dostać klocki potrzebne do budowy Chevroleta na różowo, opony z białymi obwódkami też by były super, ale to utopia, bo oprócz mnie nie ma nikogo kto by takie opony chciał mieć…

- Opowiedz coś o swoich prywatnych projektach.

Mam trzy względnie gotowe modele ale jestem zbyt leniwy żeby skończyć, jeden kisi się od dwóch lat i czeka na… tablice rejestracyjne, chyba się nie doczeka… Budowałem też teknomecha według instrukcji Klapuacjusa i z własnym pomysłem na pancerz, ale ten czeka na nogi, możliwe że się doczeka.
Napewno kiedyś też zbuduje swoją ukochaną Sierrę, ale to potrwa, brakuje kilku ciemnoczerwonych klocków.
Bardzo choruję na taką dużą cieżarówkę w 1:13, mam super pomysły na detale, ale ani nie jestem dosyć cierpliwy, ani nie mam miejsca gdzie by taka kobylę postawić…
Poza tym mam jakieś 20 Gb zdjeć na komputerze wszystkiego co chciałbym kiedyś dla siebie zbudować, lista rośnie z dnia na dzien…

- Ile prywatnego czasu poświęcasz na hobby?

Zależy ile mi się chce, potrafię przebudować dwa dni i noce pod rząd z przerwami na jedzenie, a czasami nie buduję nic przez tydzień…

- Ilu jest designerów w LEGO? Czy są wśród nich kobiety?

Nigdy nie liczyłem ilu nas jest, ale mamy kilka kobiet w budynku. Na przykład genialnego smoka z nowej serii castle zawdzięczamy bardzo zdolnej pani.

- Czy napotkaleś jakiś problem w budowaniu z klocków, którego nie udało ci się rozwiazać (w prywatnych projektach)

Mnóstwo rzeczy, chyba raczej nigdy nie bedę w stanie zbudować przodu Forda Taunusa „dziobaka“, Nyska zresztą tak samo jak Warszawa M-20 jest projektem raczej niewykonalnym. Bardzo chciałbym zbudować Ciapka ale nie mam pomysłu na przód maski, tzn wiem z jakich klocków, ale nie wiem jak to zmontować w jedną calość… Oczywiście można rozwiazać wszystkie te problemy budjąc w większej skali ale ja chcę mieć małe….

- Coś jeszcze ciekawego z Twojej pracy, co wolno ci powiedzieć.

Hmm, ciekawe jest to że jako projektant ma się całkiem inne podejście do klocków niż jako AFOL. Czego ja sobie nie wyobrażałem zanim po raz pierwszy wszedłem do naszego biura, czego nie zbuduję i tak dalej. O dziwo jak już tu jesteś wszystkie pomysły i nowe rozwiązania rodzą się pod kątem umiejęności i wyobraźni dzieci, i to właśnie dzieci decydują o tym czy produkt jest dobry czy nie. Nie AFOL-e… Jeżeli wybraleś sobie właśnie takie hobby to musisz się z tym pogodzić że budujesz modele z czegoś co było zrobione nie z myslą o tobie, to trochę jak budowanie domków z zapałek, fabrykę interesuje to czy zapałka się pali, jak długo się pali itd. a nie to czy kolor siarki dobrze imituje zardzewiałe poręcze balustrady.

- Dziękuję za wywiad!

PS. Zadałem Misterzumbi-emu dużo więcej pytań, bardzo szczegółowych, na temat jego pracy. Niestety, na większość z nich nie mógł odpowiedzieć - tajemnice firmy.

***

For this interview I managed to ask another interesting Polish AFOL - Misterzumbi - few questions. And interesting he is, just have a look at his models. One more thing - he has rather interesting job: LEGO designer …

One of the favourite subjects of designs of most of the Technic fans are mobile cranes. Why? Because they offer plenty of various functions to be built with Lego. Therefore most of the Technic-lovers build at least one small mobile crane - usually no more than 1m high. Few decide to build a crane bigger than themselves - so 2 meters high fully functional cranes appear very often at the AFOLs’ events. Yet there is a very little group of zealots who consider the height of 2 meters only a prelude to a good crane. One of these people is Pedro Agnelo, AFOL from the sunny Portugal, who, upon quitting his Dark Age, became determined to create a detailed model of one of the world’s largest mobile cranes - Demag TC 2800-1.

To make you realize the sheer scale of Pedro’s plan, let me give you some numbers. Demag TC 2800-1 is a monstrous 18-wheeler, 18 meters long and able to lift up 600 tons with its lattice boom, extendable up to 180m. It comes equipped with two Diesel engines, giving total power of 800 HP, and its boom counterweight is 200t heavy.

You can see Pedro with his crane scaled down to 5.5m height on the pic below.

Let’s hear the maker:

klocki.blox.pl - How long did it take to design and build your crane? Have you been using some designing software like MLCad, or has it been all designed by hand?

Pedro Agnelo - The complete building process took about 11 months but you would have to bear in mind I only build on weekends and holidays and at least two months were occupied with exams (university ones). The design was pretty much “on the fly”, I only learned how to build in CAD later so I pictured the mechanisms in my mind and then I’d try to make them with the parts available

- How much time was needed to document your design? I guess you must have obtained some extensive datasheet of the Demag TC 2800-1, check many technical details of a real crane, learn how the booms are balanced, and much more. What amount of documenting work is necessary to build a model that is so detailed and so close to the original crane?

- The material gathering phase lasted about three weeks and consisted mainly of pictures, the datasheet available online at Terex-Demag and some books on Physics (I never studied it before )

- Can you give us some precise data on this beast, even if estimated? I wonder how heavy it is, what’s the number of parts used, and did you use any not-Lego elements?

- Actually I wonder how much it weghts too! Excluding ballast (aprox. 10kg for erection/lowering) the carrier must be around 4kg and the boom, jib, cables and struts should be around 10kg. To build this model I used around 9500 parts and I managed to use only 3 non-LEGO parts: the ballast, which is made of cement blocks, a screw to allow 360 degrees rotation of the hook (with load) and the thread, which is the same type as LEGO’s but much longer - about 100 meters total

- How did you get the idea of building a Lego mobile crane that will be over 5 meters high? I mean, many of us enjoy building small pretty cranes, but creating something THAT big, and that masterfully modelled is an idea that would never cross the minds of most of the people. Did it need some special building space to make the main boom? Was it possible in a regular apartment?

- The idea of going this big was actually to test my building skills, I wanted to know if I could do it. Another fact is that I wanted it to look as close to the real one as possible. This in particular reflects on the building of the main boom: it’s modular! Each boom section is 60cm long, allowing for different setups and of course, building indoors. My “workshop” is 2.5m tall in case you are wondering because of the pictures.

- What are the most common questions you hear from the people who see your crane? Apart, of course, from the usual ‘what set is this and where do I buy it’?

- Actually I don’t know, mostly people want to know if it works (yes, it does), the number of parts, time spent building, and price tag :-/

- Have you shown your Demag to some official Lego designers? If yes, what did they say?

- Not that I know of, but I wouldn’t mind…

You can find another interview with Pedro in the latest Brick Journal issue - an evidence that his Demag found many fans.

Enjoy the Pedro’s amazing MOC on the pics above. It’s surely on of the constructions that prove us that the only real limit to what we can build with Lego is our own imagination.